|
W
systemie sygnalizacji pożarowej o skuteczności wykrywania pożaru
decydują czujki pożarowe. Jak dotąd nie ma pojedynczej czujki
uniwersalnej, zdolnej wykrywać każdy pożar w początkowej fazie jego
rozwoju, gdyż i zjawiska pożarowe i ich intensywność w każdym
konkretnym pożarze są różne. Dlatego też produkowane są czujki
wykorzystujące różnego zasady działania. Właściwe zastosowanie tych
czujek, czyli ich dobór pod kątem najbardziej prawdopodobnego
rozwoju pożaru, oraz optymalne rozmieszczenie w konkretnym
zabezpieczanym obiekcie, należy do jednych z najbardziej
odpowiedzialnych zadań projektanta instalacji sygnalizacji
pożarowej. Różne rodzaje czujek, mogących pracować z
jedną centralą, w jednej instalacji, tworzą tzw. szereg,
charakteryzujący się wspólnymi cechami konstrukcyjnymi i parametrami
elektrycznymi. Ze względu na zasadę działania występują czujki:
1) czujki dymu,
a) czujki jonizacyjne dymu
- reagują na produkty spalania wnikające do komory jonizacyjnej
czujki; czujki te działają na zasadzie zmniejszania prądu jonizacji
w komorze pomiarowej, wskutek zmniejszania się ruchliwości nośników
prądu - jonów, do których przyłączają się widzialne i niewidzialne
cząstki aerozolu powstałego podczas pożaru; prąd jonizacji jest
wynikiem zjonizowania powietrza przez źródło promieniotwórcze;
b) optyczne czujki dymu
- reagują na produkty spalania powodujące osłabienie lub
rozpraszanie światła w zakresie widma podczerwonego (najbardziej
rozpowszechnione są czujki rozproszeniowe); czujki te znakomicie się
sprawdzają w wykrywaniu pożaru jeszcze przed jego wystąpieniem -
wykrywają dym tlących się przedmiotów; czujki rozproszeniowe
działają na zasadzie pomiaru promieniowania podczerwonego,
rozpraszanego przez cząstki dymu w komorze pomiarowej;
2) czujki ciepła.
a) nadmiarowe czujki ciepła
- przeznaczone są do wykrywania zagrożenia pożarowego w
pomieszczeniach, w których w pierwszej fazie pożaru można spodziewać
się nadmiernego wzrostu temperatury i gdzie ze względu na panujące
warunki (np.: wilgotność) nie jest możliwe zastosowanie czujek dymu;
kryterium generowanego sygnału alarmowego dla czujki nadmiarowej
jest przekroczenie określonego progu temperaturowego;
b) różnicowe czujki ciepła -
przeznaczone są do wykrywania zagrożenia pożarowego w
pomieszczeniach, w których w pierwszej fazie pożaru można spodziewać
się znacznego przyrostu temperatury i gdzie ze względu na panujące
warunki (np.: wilgotność) nie jest możliwe zastosowanie czujek dymu;
czujki nadmiarowe reagują, gdy szybkość narastania temperatury
(gradient temperatury) przekroczy określoną wartość;
c) nadmiarowo - różniczkowe
czujki ciepła - przeznaczone są do wykrywania zagrożenia
pożarowego w pomieszczeniach, w których w pierwszej fazie pożaru
można spodziewać się nadmiernego lub bardzo szybkiego wzrostu
temperatury i gdzie ze względu na panujące warunki (np.: wilgotność)
nie jest możliwe zastosowanie czujek dymu; nadmiarowo-różniczkowe
czujki ciepła kontrolują dwa parametry: szybkość wzrostu temperatury
otoczenia - przy progu różniczkowym oraz maksymalną wartość
temperatury otoczenia - przy progu nadmiarowym;
d) czujki płomienia
- przeznaczone są do wykrywania i sygnalizowania płomieni
powstających podczas zagrożenia pożarowego; czujki płomienia reagują
na emitowane przez płomień promieniowanie w zakresie od dalekiego
nadfioletu (od 100 nm) do dalekiej podczerwieni (do 1000 nm).
|