Zdalny podgląd obrazu

Stosowane obecnie wraz z kartami do cyfrowej rejestracji obrazu oprogramowanie
pozwala użytkownikowi na wybór dogodnego dla niego sposobu zdalnego monitoringu. Oprócz klasycznych ustawień dla sieci lokalnych wiele kart pozwala również na bezpośrednie, telefoniczne „wdzwonienie się” do rejestratora, a także na monitoring przez sięć Internet.

Zdalny monitoring często stosowany jest w ramach jednego obiektu z zastosowaniem sieci lokalnej (LAN). Konfiguracja serwera rejestrującego jest wówczas stosunkowo prosta, w programie głównym definiuje się jedynie numer IP serwera (przydzielony przez informatyka) i podaje numer portu, przez który będzie się odbywała komunikacja. Serwer zostaje podłączony do systemu informatycznego i powinien być widoczny dla pozostałych urządzeń w przedsiębiorstwie. Komunikacja odbywa się wówczas najczęściej za pomocą protokołu TCP/IP.
Nieco bardziej skomplikowana jest konfiguracja systemu przeznaczonego do bezpośredniego połączenia telefonicznego. Najczęściej jednak oprogramowanie
posiada możliwość ustawienia odpowiednich parametrów, takich jak np. wywołanie zwrotne (serwer po odebraniu połączenia rozłącza się i łączy z numerem, z którego zainicjowano połączenie, tak by nie obciążać użytkownika tego numeru kosztami
połączenia).
Jeżeli serwer jest podłączony do sieci Internet i użytkownik zna jego adres IP, to również przy wykorzystaniu telefonu, po uzyskaniu połączenia z wybranym numerem dostępowym do Internetu, jest w stanie telefonicznie monitorować rejestracje wizyjna z poziomu przeglądarki WWW lub aplikacji klienta sieciowego. Najważniejszym elementem, wymaganym do zdalnego monitoringu przez sieć Internet, jest stały adres IP, który musi posiadać serwer rejestrujący.
Oferowane na rynku karty pozwalają monitorować zdalnie najczęściej na dwa sposoby: z zastosowaniem specjalnej aplikacji typu Remote Controller, będącej tzw. Klientem Sieciowym oraz przez przeglądarkę WWW korzystającą z technologii Java. Każde z tych rozwiązań posiada swoje zalety i wady, często uzależnione od celu, do którego zdalna transmisja ma być użyta.

Monitoring „na żywo” jest to najprostsza forma zdalnego monitoringu, która umożliwia każde oprogramowanie, służące do tego celu. Podkreślić jednak należy, ze na skutek opóźnienia, wynikającego z ograniczonej przepustowości łącza, obraz widoczny na ekranie zdalnego komputera może przedstawiać zdarzenia, które wydarzyły się nieco wcześniej. Dlatego zawsze warto sprawdzić czas wyświetlany na obserwowanym obrazie; jest to czas serwera, a wiec właściwy czas zdarzenia. Problem opóźnienia czasowego jest oczywiście najbardziej dostrzegalny podczas połączenia się z serwerem przez linie telefoniczna. Nieco bardziej zaawansowane oprogramowanie pozwala na połączenie się z kilkoma bądź kilkunastoma serwerami w jednej chwili, co umożliwia monitoring wielu oddalonych od siebie obiektów.
Zaawansowane oprogramowanie do monitoringu wizyjnego pozwala nie tylko na nadzór bieżących wydarzeń w obiekcie, lecz także na zdalne przeglądanie zarejestrowanego materiału.